Jetbone was weer dynamisch in De Bosuil!

De Zweedse rockband Jetbone kan de weg naar Weert zo langzamerhand bijna blindelings vinden. Vorig jaar stonden ze op Bospop, op dat grote podium kwam hun dynamische manier van performen prima tot zijn recht. Op zondagmiddag 24 maart stonden ze in het cafégedeelte van De Bosuil. Hier hebben ze al een paar keer eerder gestaan, ook op een kleiner podium kunnen ze goed uit de voeten. Deze vijf jonge rockers voegen soul en funk toe aan hun rock, de invloeden komen uit de jaren ’60 en ’70. Dit zijn mannen met een missie: Ze streven ernaar om meer rock op de radio te horen en minder sh*t.

Het was gezellig druk geworden toen de mannen iets na vier uur het podium betraden. Bassist/zanger Gurten Sjödin begroette de fans, als eerste werd het opzwepende ‘Don’ t hold me back’ gespeeld. Dit komt van hun album ‘Come out and play’ (2018). Gurten had hier de leadzang. De mannen waren direct goed op dreef, je voelde dat dit een energieke middag zou worden. Tijdens ‘Chickadee’ had gitarist Alin Riabouchkin de leadzang. Door een skiongeluk moest hij zittend spelen, toch wist hij zijn energie over te brengen. Gitarist Sebastian Engberg was behoorlijk enthousiast. Ook al hoefde hij geen grote delen van de tekst mee te zingen, hij deed dat wel.

‘Come out and play’
Albin Linder drumde het intro van de titeltrack van ‘Come on and play’. Dit wordt afgekort als C.O.A.P (wat te lezen was op de t shirts die bij de merchandising lagen)
Albin drumde net als altijd goed strak, maar met behoud van dynamiek. Met zijn bescheiden manier van performen hield hij ondertussen alles nauwlettend in de gaten. Alin kon niet naar Sebastian en Gurten toe, dus kwamen zij naar hem toe. Naast elkaar, als drie musketiers, staken ze de hals van hun (bas)gitaar in de lucht. Links om of rechts om, er moest gerockt worden. Gurten zwiepte de hals van zijn bas alle kanten op, ook Sebastian was enorm beweeglijk. Alle bandleden van Jetbone zijn even belangrijk, er heerste totaal geen rivaliteit. De gitaarsolo’s werden net zo makkelijk afgewisseld als de leadzang. Het publiek was getuige van een goed staaltje teamwork, dat gold ook voor de backing vocals die deze mannen erbij doen. Toetsenist Rasmus Fors zorgde regelmatig voor de achtergrondzang. Zijn manier van spelen oogt wat rustiger, maar hij speelde wel regelmatig in flink hoog tempo. Het was vooral Gurten die het contact met de fans zocht door ze aan te moedigen mee te klappen of te zingen. Bovendien vertelde hij tussen een enkel nummers door over hun missie: Rock terug op de radio.

‘Road in the sky’
Na de pauze speelden ze vol gas verder met ‘Are you ready?’. Het was niet alleen maar uptempo rock. In de meeste nummers waren er veranderingen in tempo en volume Deze werden op indrukwekkende wijze gespeeld, dat bleek uit het spontane applaus van de fans. De bezieling zat dus niet alleen in de energieke rock, maar ook zeker in de ingetogen delen.
Zoals in ‘Road in the sky’, dit startte met een mooie solo van Rasmus. Het publiek was stil, je voelde de wisseling van sfeer. Gurten zong gevoelig en geloofwaardig. Tempo en volume werden mooi omhooggeduwd, om vlak voor het einde weer klein en ingetogen te worden. Rasmus was altijd al goed, maar deze middag speelde hij werkelijk de sterren van de hemel.

Er volgde een aantal rockende nummers, waaronder een ode aan Jerry Williams. Door de vibe kon Alin niet langer blijven zitten. ‘Working hard for your money’ was het laatste nummer, de mannen gingen backstage. Ze kwamen terug voor de toegift: ‘Everybody need somebody to love’. Nu werd het echt een dolle boel. Sebastian sprong van het podium om tussen de fans te spelen. Hij liet zich op de knieën vallen, zijn lijf achterovergebogen. Gurten volgde hem. Dit was een mooie manier om dit gave optreden mee af te sluiten. De mannen van Jetbone zijn heel vriendelijk en benaderbaar. Direct na het optreden mengden ze zich tussen het publiek om gezellig te praten, daar namen ze alle tijd voor. Jetbone mag zeker vaker terugkomen!


This translated review in English is an unadjusted translation from Dutch by Deepl

Jetbone was dynamic again in De Bosuil!

The Swedish rock band Jetbone can slowly find their way to Weert almost blindly. Last year they performed at Bospop, on that big stage their dynamic way of performing came into its own. On Sunday afternoon 24 March they were in the cafe area of De Bosuil.  They have been here a couple of times before, even on a smaller stage they can do well. These five young rockers add soul and funk to their rock, the influences come from the 60s and 70s. These are men with a mission: They strive to hear more rock on the radio and less sh*t.

It had become very busy when the men entered the stage just after four o’clock. Bassist/singer Gurten Sjödin greeted the fans, first of all the exciting ‘Don’ t hold me back‘ was played. This is from their album ‘Come out and play‘ (2018). Gurten had the lead vocals here. The men were immediately on the move, you felt that this would be an energetic afternoon. During ‘Chickadee‘ guitarist Alin Riabouchkin had the lead vocals. Due to a ski accident he had to sit down playing, yet he managed to transfer his energy. Guitarist Sebastian Engberg was quite enthusiastic. Even though he did not have to sing along large parts of the text, he did.

Come out and play
Albin Linder drummed the intro of the title track of ‘Come on and play‘. This is abbreviated as C.O.A.P (which can be read on the t-shirts that came with the merchandising).
Albin drummed as always well tight, but while maintaining dynamics. With his modest way of performing he kept a close eye on everything. Alin could not go to Sebastian and Gurten, so they came to him. Next to each other, like three musketeers, they put the neck of their (bass) guitar in the air. Left around or right around, they had to rock. Gurten swung the neck of his bass in all directions, Sebastian was also extremely mobile. All band members of Jetbone are equally important, there was no rivalry at all. The guitar solos were alternated just as easily as the lead vocals. The audience witnessed a good example of teamwork, that also applied to the backing vocals these men do with it. Keyboardist Rasmus Fors regularly provided the backing vocals. His way of playing looks a bit calmer, but he played regularly at a high tempo. It was mainly Gurten who sought contact with the fans by encouraging them to join in or sing. In between a few songs he told about their mission: Rock back on the radio.

Road in the sky
After the break they played on full throttle with ‘Are you ready? It wasn’t just uptempo rock. In most of the songs there were changes in tempo and volume. These were played in an impressive way, as was evident from the spontaneous applause of the fans. The inspiration was not only in the energetic rock, but also in the subdued parts.
Like in ‘Road in the sky‘, this started with a beautiful solo by Rasmus. The audience was quiet, you felt the change of atmosphere. Gurten sang sensitive and credible. Pace and volume were pushed up nicely, to become small and subdued again just before the end. Rasmus was always good, but this afternoon he really played the stars of the sky.

A number of rocking songs followed, including an ode to Jerry Williams. Because of the vibe, Alin could no longer stay seated. Working hard for your money’ was the last song, the men went backstage. They came back for the encore: ‘Everybody need somebody to love‘. Now it really became a lot of fun. Sebastian jumped off stage to play among the fans. He let himself fall to his knees, his body bent backwards. Gurten followed him. This was a great way to end this great performance. The men of Jetbone are very friendly and approachable. Immediately after the performance they mixed in with the audience to have a nice chat, they took all the time they needed. Jetbone is certainly welcome to come back more often!

Please feel free to comment / Reacties zijn van harte welkom

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • Under the latest Dutch reviews is an English translation made by DeepL
%d bloggers liken dit: