Evership – Evership II

De progband Evership (uit Nashville) is opgericht door componist/multi-instrumentalist Shane Atkinson. In 2016 kwam het debuutalbum ‘Evership’ uit. Nu is er de opvolger ‘Evership II’. De cover heeft dezelfde stijl als het debuutalbum. Zou de muziek er ook zo veel op lijken?

De eerste klanken van ‘The Serious Room’ zijn mysterieus, tegelijkertijd er is een ‘beat’ te horen. Er zijn diverse geluiden, van onder andere een xylofoon toegevoegd, Hier is leuk gespeeld met de manier waarop ze zijn verdeeld over de koptelefoon. Kortom Evership weet direct de aandacht volledig naar zich toe te trekken. Net als op het debuutalbum, heeft Beau West de leadzang. Hij zingt hier redelijk hoog en vrij duidelijk. De xylofoon keert terug. De opbouw naar iets meer rock verloopt vrij snel. Het klein gespeelde en gezongen deel is helder van geluid. Ook hierin zijn er diverse laagjes over elkaar. Alleen al in de muziek is er zó veel te luisteren, dat de tekst in eerste instantie grotendeels langs mij heen gaat. Het instrumentale stuk is in het begin wat rustiger van opzet, maar wordt rockender. Het basisritme blijft een poosje hetzelfde. Met deze eerste boeiende track is het al duidelijk dat deze cd anders zal zijn dan hun debuutalbum

Monomyth’ heeft een opzwepend ritme. De rusten in de muziek zijn goed gespeeld. Er zijn een aantal (onverwachte) wendingen. Het opzwepende ritme keert regelmatig terug. Het instrumentale stuk is boeiend maar complex. In een klein gespeeld stuk worden strijkers toegevoegd. Samen met het akoestisch gitaarspel en zang wordt dit meeslepend. Dan is er een bijna bizarre, maar gave verandering. Een aantal wendingen later volgt het strak gespeeld einde.

Een snelle opbouw in volume geven het eerste stuk van ‘Wanderer’ wat pit. Tempo en volume dalen, zodat de woorden van Beau goed verstaanbaar zijn. De pianoklanken en zang zijn bijna dromerig. De wendingen verlopen geleidelijk, maar volgen elkaar in een best hoog tempo op. In tegenstelling tot ‘Real or Imagined’ sterft dit nummer prachtig weg.

Het laatste nummer, ‘Isle of the Broken Tree’ bestaat uit zes delen. Het eerste deel is instrumentaal en experimenteel. In het tweede deel begint de zang. De muziek blijft rustig voortkabbelen. Na een lange vocale uithaal hoor je de wending naar deel drie. Nog steeds is dit nummer vrij rustig. Na enkele mooie pianoklanken komt er verrassende verandering. De rust is even weg. Beau schreeuwt het bijna uit, dit doet hij op een goed gedoseerde manier. Deel vier heeft een ander karakter: drukker en hectischer. Er is een gezongen dialoog. Sommige zinnen smelten samen met de muziek, waardoor niet alles te verstaan is. De balans tussen zang en muziek blijft wel degelijk bestaan. Filmische muziek vormt een prima opbouw naar deel vijf, waarin de muziek mooi somber is. Deel zes klinkt wat vrolijker. Door de filmische elementen voel je dat dit nummer gaat eindigen. Het einde is prachtig ingetogen.

Instrumentale en vocale stukken wisselen elkaar af. Het zijn flinke lange teksten, die je niet zomaar even mee zingt. Soms is het gissen naar de diepere betekenis ervan.
De kleur van de zang sluit constant aan bij de muziek. Niet alleen de teksten zijn complex, ook de muziek zit ingewikkeld in elkaar. De geluidskwaliteit is goed. De muziek is zo mooi gecomponeerd dat het een constante, perfecte geluidskwaliteit verdient. Dan was alles nòg beter tot zijn recht gekomen. Evership II is minder toegankelijk dan hun debuut. De structuur is ingewikkelder en boeiender. Bovendien is het geluid beter verdeeld over de boxen. Evership heeft een duidelijke groei doorgemaakt.

83/100 Atkinsong Productions

Website: Evership

Facebook: Evership

Tracklist:
01 – The Serious Room (7:52)
02 – Monomyth (10:44)
03 – Real or Imagined (8:17)
04 – Wanderer (7:39)
05 – Isle of the Broken Tree (28:27)
05 – I. Castaway
05 – II. Meadow of Shades
05 – III. My Father’s Friend
05 – IV. Hall of Visions
05 – V. My Own Worst Enemy
05 – VI. The Tree and the Door

Line-Up:
Beau West – leadzang
Shane Atkinson – toetsen, drum, percussie, zang
James Atkinson – lead gitaar
John Rose – lead- en ritmisch gitaar
Ben Young – bass, Chapman stick

Joel Grumblatt – drums (1, live opgenomen tijdens ROSfest 2017)
Jesse Hardin – gitaar solo (1 live opgenomen tijdens ROSfest 2017)

Gastmuzikanten:
Mike Priebe – achtergrondzang
Amelia West – achtergrondzang
The Charles Heimermann Chorale
Orkest – Allison Cowan, Asa Graham Hartley, Nicelle Priebe, Gracie Staggenborg, Emily Walsh


This translated review in English is an unadjusted translation from Dutch by Deepl

The progband Evership (from Nashville) was founded by composer/multi-instrumentalist Shane Atkinson. The debut album ‘Evership‘ was released in 2016. Now there is the successor ‘Evership II’. The cover has the same style as the debut album. Would the music look so much like it?

The first sounds of ‘The Serious Room‘ are mysterious, but at the same time a ‘beat’ can be heard. There are several sounds, including a xylophone added, Here is fun played with the way they are distributed over the headphones. In short, Evership knows how to attract the attention immediately. Just like on the debut album, Beau West has the lead vocals. He sings fairly high and quite clearly. The xylophone returns. The build-up to a bit more rock is quite fast. The small part played and sung is clear in sound. Also here there are several layers on top of each other. In the music alone there is so much to listen to, that the lyrics at first largely go past me. In the beginning the instrumental piece is a bit calmer, but becomes more rocky. The basic rhythm remains the same for a while. With this first fascinating track it is already clear that this CD will be different from their debut album.

Monomyth‘ has a rousing rhythm. The rests in the music are well played. There are a number of (unexpected) turns. The rousing rhythm returns regularly. The instrumental piece is fascinating but complex. In a small piece strings are added. Together with the acoustic guitar playing and singing this becomes compelling. Then there is an almost bizarre, but cool change. A few turns later the tightly played end follows.

A fast build up in volume gives the first piece of ‘Wanderer‘ some spice. Pace and volume drop, so that Beau’s words are clearly understood. The piano sounds and vocals are almost dreamy. The turns are gradual, but follow each other at a fairly high pace. In contrast to ‘Real or Imagined’, this song dies away beautifully.

The last song, ‘Isle of the Broken Tree‘ consists of six parts. The first movement is instrumental and experimental. In the second movement the singing begins. The music continues to chatter quietly. After a long vocal excerpt you hear the turn to part three. This song is still quite quiet. After some beautiful piano sounds there is surprising change. The peace is gone for a while. Beau almost screams, he does this in a well dosed way. Part four has a different character: busier and more hectic. There is a sung dialogue. Some sentences merge with the music, so not everything can be understood. The balance between song and music does remain. Cinematic music forms an excellent structure to part five, in which the music is nicely gloomy. Part six sounds a bit more cheerful. Because of the cinematic elements you feel that this song will end. The end is beautifully subdued.

Instrumental and vocal pieces alternate. They are long lyrics, which you don’t just sing along with. Sometimes it is guessing the deeper meaning of it.
The colour of the vocals constantly matches the music. Not only the lyrics are complex, the music is also complicated. The sound quality is good. The music is so beautifully composed that it deserves a constant, perfect sound quality. Then everything would have come into its own even better. Evership II is less accessible than their debut. The structure is more complicated and fascinating. Moreover, the sound is better distributed over the boxes. Evership has experienced clear growth.

83/100 Atkinsong Productions

Website: Evership

Facebook: Evership

Tracklist:
01 – The Serious Room (7:52)
02 – Monomyth (10:44)
03 – Real or Imagined (8:17)
04 – Walker (7:39)
05 – Isle of the Broken Tree (28:27)
05 – I. Castaway
05 – II. Meadow of Shades
05 – III. My Father’s Friend
05 – IV. Hall of Visions
05 – V. My Own Sausage Enemy
05 – VI. The Tree and the Door

Line-Up:
Beau West – lead vocals
Shane Atkinson – keys, drum, percussion, vocals
James Atkinson – lead guitar
John Rose – lead and rhythmic guitar
Ben Young – bass, Chapman stick

Joel Grumblatt – drums (1, recorded live at ROSfest 2017)
Jesse Hardin – guitar solo (1 recorded live at ROSfest 2017)

Guest musicians:
Mike Priebe – background vocals
Amelia West – background vocals
The Charles Heimermann Chorale
Orchestra – Allison Cowan, Asa Graham Hartley, Nicelle Priebe, Gracie Staggenborg, Emily Walsh

 

Please feel free to comment / Reacties zijn van harte welkom

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Under the latest Dutch reviews is an English translation made by DeepL
%d bloggers liken dit: