
Vrijdag 24 april werd Ton Scherpenzeel benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. werd Ton Scherpenzeel benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Over een paar jaar zit deze muzikale duizendpoot 50 jaar in het vak als componist, tekstschrijver en toetsenist. Hij werd vooral bekend door de (mede door hem opgerichte) progrockband Kayak. Ook was hij toetsenist in Camel (VK) en Earth and Fire (NL). Op ‘A Fleeting Light’, zijn nieuwste album, is “alleen maar” het virtuoze pianospel van Tom te horen. ‘A Fleeting Light’ en ‘Chasing the Wind’ zijn improvisaties. De drie andere tracks zijn nieuwe, “basic” versies van eerder uitgebrachte Kayak nummers.
De start van ‘A fleeting light’ is sereen. Binnen no-time voelt de muziek rustgevend, en tegelijkertijd geeft het energie, vergelijkbaar met het gevoel dat de natuur je geeft. De meeste veranderingen in de muziek verlopen geleidelijk, toch is er genoeg variatie in tempo en volume. Daarnaast zijn er een aantal veranderingen van sfeer, een deel is melancholisch, even later klinkt de muziek opgewekt. De verschillen in zwaarder, en frivool, licht pianospel wisselen elkaar subtiel af. Het geluid is zeer goed zodat deze variaties volledig tot hun recht komen. Af en toe is er een versnelling, dit geeft het gevoel van een klein, maar snel stromend beekje, dan is er weer de kalmte. Deze veranderingen vullen elkaar aan, ze “beconcurreren” elkaar totaal niet. Dit is muziek om bij weg te dromen, of intens te luisteren. Regelmatig word ik geraakt, zelfs als er maar een enkele noot wordt gespeeld. Deze openingstrack blijft overwegend kalm. Toch is deze epic van 38 minuten boeiend, de opbouw naar het einde is mooi. Onvoorstelbaar dat iemand zo kan improviseren.
Na een korte stilte volgt ‘Ayre’ deze sluit goed aan bij de titeltrack. Dat geldt ook ‘Irene’, deze basic versies zijn natuurlijk anders, maar ook zeker de moeite waard! Het ontspannen gevoel weet Ton vast te houden ook in de laatste twee tracks.
Slechts één instrument, virtuoos bespeeld, regelmatig hoor je de snaren trillen. Gun je zelf de tijd om even in je eigen bubble te zijn, en je hoofd leeg te maken. Soms heb je dat even nodig. Of je nu via headset luistert, of via de speakers…of je weg droomt; of liever intens luistert, het kan allemaal. ‘A Fleeting Light’ is een album om de tijd voor te nemen, en verder helemaal niks te doen.
(8/10) (OOB Records)
Social media:
Facebook: Ton Scherpenzeel
Website: Ton Scherpenzeel

Tracklist:
01 – A fleeting light – (38:05)
02 – Ayre – 3:57)
03 – Chasing the wind – (1:47)
04 – irene – (3:38)
05 – Lost blue of chartres – (2:55)