{"id":7413,"date":"2020-06-10T19:36:18","date_gmt":"2020-06-10T17:36:18","guid":{"rendered":"https:\/\/kessel-tamerus.nl\/Esthers_Blog\/?p=7413"},"modified":"2020-06-10T19:42:47","modified_gmt":"2020-06-10T17:42:47","slug":"bioplan-epipath-ocular","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kessel-tamerus.nl\/Esthers_Blog\/cd-recensie\/bioplan-epipath-ocular\/","title":{"rendered":"Bioplan \u2013 Epipath & Ocular"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Andi Kravljaca is een Zweedse multi-instrumentalist. Hij houdt van metalbands zoals Megadeth en Slayer. Daarnaast is hij groot liefhebber van synthesizermuziek van bijvoorbeeld Jean Michel Jarre. Liefhebbers van (prog)metal zullen Andi kennen als zanger van onder andere Thaurorod en Aeon Zen. Maar Andi schrijft zelf ook. Hij brengt zijn muziek uit onder de naam \u2018Bioplan<\/em><\/strong>\u2019. Die naam staat op de VHS box die voor me ligt. Deze verpakking schept hoge verwachtingen over de inhoud. Maar als ik de doos open, valt de aanblik daarvan een beetje tegen. Los in de doos liggen een sticker, een gave plectrum een folder, en een kartonnen sleeve met cd.
Op beide zijden van deze sleeve staat een cover geprint. De print op de cd bestaat uit twee helften, waar de covers op terug te vinden zijn. \u2018Epipath & Ocular<\/em><\/strong>\u2019 bestaat uit twee albums. Nummers 1 t\/m 5 zijn van het nieuwe album \u2018Epipath\u2019. De rest komt van \u2018Ocular\u2019 dat in april 2019 uitkwam. Aan dit album werkten diverse gastmuzikanten mee, zoals toetsenist Andreas S\u00f6derin (Seventh Wonder) en bassist Rich Hinks (Annihilator).
Op beide albums zul je een mix horen van synth waves uit de jaren \u201980 in combinatie met moderne progressieve metal.<\/p>\n\n\n\n

De sythesizers geven bij aanvang van \u2018Ingress<\/strong>\u2019 direct een jaren 80 sfeer. Aan deze beat wordt heerlijk gitaarspel toegevoegd. De roots van metal zijn zeker aanwezig. De balans tussen de twee uiteenlopende stijlen is goed. Het geluid komt wat troebel over, maar dat is niet hinderlijk. <\/p>\n\n\n\n

De muziek in het eerste stuk van \u2018Perspex Cassidy<\/strong>\u2019 gaat meer naar de metal kant toe dan in de openingstrack. Heel gemakkelijk glijdt de metal over naar meeslepend gitaarspel waar van alles aan toegevoegd is. Tempo, volume en stijlen vormen een bijzonder melange. De vaak onverwachte veranderingen hiertussen zijn al even bijzonder.
De bijna botsende muziekstijlen lijken te strijden, en dat is ook de bedoeling. Dit geeft onrust in sommige stukken, toch het blijft boeien. Het heavy stuk wordt langzaam minder en maakt plaats voor \u2018vrede\u2019. De opbouw naar het einde is bijzonder. <\/p>\n\n\n\n

Ik kan me goed voorstellen dat menigeen moet wennen aan deze mix van stijlen, en aan de veranderingen. De structuur van de nummers is misschien ongewoon, maar het geheel is over het algemeen in evenwicht. En je hoort dat alles met zorg is gespeeld en gemixed. Bovendien heeft Andi al het gitaarwerk, bas partijen en keyboards op track 1-5 zelf ingespeeld. Hierbij heeft hij het zich allesbehalve gemakkelijk gemaakt. Toch is het mooie \u2018VFR into IMC<\/strong>\u2019 is bijna merkwaardig kort.
Na \u2018Atomic Era Cocktails<\/strong>\u2019 is er een langere stilte. Dit duidt op de overgang naar \u2018Ocular\u2019. Dit start met \u2018Astral<\/strong>\u2019 vrij rustig. Deze mix van toetsen en snaren gaat over naar rock\/metal
Dit korte nummer eindigt plotseling, maar voelt wel af. <\/p>\n\n\n\n

In \u2018Invective<\/strong>\u2019 is de metal aangenaam aanwezig. Dit wordt een aantal keer afgewisseld met een mix van synth wave en\/of rock. Met vlagen ligt het tempo hoog, technisch geweldig gespeeld. Toch neemt het geheel mij minder in beslag dan ik had verwacht.<\/p>\n\n\n\n

In een aantal nummers hierna is het aantal herhalingen in ritme en\/of melodische aspecten vrij hoog.
De wisselwerking tussen de lichtere en zwaardere delen zijn soms wat minder boeiend.
Af en toe verslapt mijn aandacht een beetje. Maar dat wordt door het supergave gitaarspel in \u2018Inclement<\/strong>\u2019 goed gemaakt. <\/p>\n\n\n\n

De leuke geluidjes en de beat in \u2018Ingress (Gavin Graham Remix)<\/strong>\u2019 zullen niet bij alle prog rock\/metal liefhebbers in de smaak vallen. Als je ergens de jaren \u201880 terug hoort, dan is het hier wel. Dit hoor je ook terug in \u2018Invective (Retrologue Remix)<\/strong>\u2019. Het geheel is troebel van sound. Met vlagen is de rock\/metal aanwezig. Maar de electro sound heeft de overhand in dit laatste nummer.<\/p>\n\n\n\n

Dit zijn duidelijk twee albums. De prog liefhebbers die niet zo van synth wave houden, zal de voorkeur geven aan de nummers 1t\/m 5. Hier is de structuur meer \u2018proggy\u2019.
Metal en synth wave.. als je van deze combinatie houdt, dan moet je hier eens zeker naar luisteren.
Ik ben liefhebber van instrumentale albums, maar ben ook nieuwsgierig hoe Bioplan<\/strong> zou klinken als Andi ook zou zingen. <\/p>\n\n\n\n

(73\/100) (Layered Reality Productions<\/a>)<\/p>\n\n\n\n

Facebook: Bioplan<\/a>
Bandcamp: Bioplan<\/a> <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\n