{"id":7385,"date":"2020-05-12T11:27:45","date_gmt":"2020-05-12T09:27:45","guid":{"rendered":"https:\/\/kessel-tamerus.nl\/Esthers_Blog\/?p=7385"},"modified":"2024-06-16T15:47:22","modified_gmt":"2024-06-16T13:47:22","slug":"karibow-essence","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kessel-tamerus.nl\/Esthers_Blog\/cd-recensie\/karibow-essence\/","title":{"rendered":"Karibow \u2013 Essence"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Oliver R\u00fcsing is de man achter de prog.band Karibow<\/em><\/strong>. \u2018Essence<\/em><\/strong>\u2019 is hun nieuwste dubbelalbum. Op de eerste cd, \u2018Essentially Acoustic<\/em><\/strong>\u2019 staan akoestische versies van nummers die eerder op diverse cd\u2019s verschenen. Oliver heeft hiervoor zelf alles gezongen en ingespeeld, behalve hoorns en saxofoons.<\/p>\n\n\n\n

Natuurlijk is deze mooie akoestische versie van \u2018Passion<\/strong>\u2019 minder rockend dan het origineel, maar het heeft wel degelijk pit. <\/p>\n\n\n\n

In \u2018Primeval<\/strong>\u2019 hoor je gestapelde zang en gesproken zinnen. De percussie is bijzonder en de muziek heeft soms heel wat laagjes. <\/p>\n\n\n\n

De meeste fans zullen \u2018Time to Wonder<\/strong>\u2019 niet kennen, want dat komt van \u2018Tribe\u2019, een album uit 2000.
Dit bijzondere intro krijgt licht poppy vervolg in mid-tempo. De prog invloeden blijven aanwezig. Het luistert comfortabel weg, maar toch hoor je dat het complex in elkaar zit. De blazers zorgen bijna ongemerkt voor een vrolijkere sfeer vlak voor het einde.<\/p>\n\n\n\n

Ook het intro van \u2018E.G.O.<\/strong>\u2019 is bijzonder. Dit is \u00e9\u00e9n van de nummers waar orkestrale elementen zijn toegevoegd. Deze akoestische versie is super. Zang en muziek zijn, net al in de voorgaande nummers, overal in evenwicht. <\/p>\n\n\n\n

Met grote regelmaat word ik geraakt door de emotie in Oliver\u2019s stem. Het akoestisch gitaarspel is soms klein of teder, andere keren heeft het meer pit.
De saxofoons en\/of hoorns van Andy Pendant zijn steeds mooi toegevoegd. Af en toe smelten ze samen met de muziek. Op andere momenten komt het wat meer naar voren, zoals bijvoorbeeld \u2018Addicted<\/strong>\u2019. Het einde is hier nu geweldig! <\/p>\n\n\n\n

Het duurt even voordat ik \u2018Something<\/strong>\u2019 (van het album \u2018Addicted\u2019 2014) herken. Het tempo ligt veel lager en het bevat jazz\/blues invloeden. Doordat de poppy elementen van het origineel weg zijn, is deze nieuwe versie intenser. Het drumwerk is bijzonder, het vingerknippen is leuk toegevoegd. Weer zijn de blazers, en de gestapelde zang prima toegevoegd.<\/p>\n\n\n\n

In \u2018Holophinium<\/strong>\u2019 geniet ik onder andere van de mooie laagjes in het akoestische gitaarspel.<\/p>\n\n\n\n

Oliver heeft \u20189\/16<\/strong>\u2019 opgedragen aan zijn vader die op 9 september 2016 overleed. Nu Oliver de woorden zo breekbaar zingt, raken ze mij echt. Nu heeft dit nummer de impact die erbij hoort\u2026kippenvel. Deze prachtige ingetogen versie heeft een mooie opbouw naar iets meer tempo en volume. Weer zijn de blazers subtiel toegevoegd. De prachtige wending zorgt voor een minimalistische maar gave opbouw naar het einde.
De a capella zang bij \u2018Elay<\/strong>\u2019 met \u2018vingerknippen\u2019 is anders dan anders. De wending laat net te lang op zich wachten. Het einde is misschien iets voorspelbaar. Maar dat kan ook komen doordat \u20189\/16<\/strong>\u2019 zo onvoorstelbaar mooi was. Misschien was het beter geweest om de volgorde van \u20189\/16<\/strong>\u2019 en \u2018Elay<\/strong>\u2019 om te wisselen. <\/p>\n\n\n\n

Deze 11 nummers voelen natuurlijk aan, het lijkt wel of ze altijd zo bestaan hebben. Karibow<\/em><\/strong> staat erom bekend om van alles als instrument te gebruiken. Je hoort dus soms dingen die moeilijk te achterhalen zijn. Dat is \u00e9\u00e9n van de redenen dat dit album wel moet groeien, want steeds hoor je weer wat nieuws. \u2018Essentially Acoustic\u2019 is verrassend gespeeld en zeer goed opgebouwd.<\/p>\n\n\n\n

CD 2 \u2018Essentially Live\u2019<\/strong>
Deze live-cd is een registratie van de MOnuMENTour in 2019, en is op verschillende locaties opgenomen.
Het intro heeft door de aparte geluiden een mysterieuze start. Je hoort applaus en dan gaat het concert met \u2018The Raining Silence<\/strong>\u2019 echt van start. Het geluid het is aan de scherpe kant. Toch is het geluid behoorlijk goed, zeker voor een band met een beperkt budget.
Het geheel is goed verdeeld over de koptelefoon. In \u2018Private Babylon\u2019 is het geluid juist iets doffer. Toch komt het gave gitaarspel prima tot bloei.
Voor aanvang van \u2018District of Dignity<\/strong>\u2019 wordt Hayley Griffiths ge\u00efntroduceerd. Eerst horen we Oliver zelf zingen. Even later valt Hayley bij. Hun stemmen kleuren erg goed bij elkaar. Dat Hayley een prachtige stem heeft, dan weten veel prog liefhebbers al, want zij bekend van onder andere Karnataka.<\/p>\n\n\n\n

In \u2018The North Wall Tale<\/strong>\u2019 worden strak gespeelde delen (al dan niet met rusten) afgewisseld met virtuoze stukken.
Live komt alles goed tot zijn recht. Weer is er prachtig gitaarspel van Philipp Dauenhauer. Hij neemt in diverse nummers ook de achtergrondzang voor zijn rekening. <\/p>\n\n\n\n

In de meeste nummers zijn er van allerlei leuke dingen toegevoegd, zoals gelach of een echo. De nummers worden op het einde over het algemeen wat langer gerekt.
Natuurlijk was ik al lang \u00e9\u00e9n met het concert. Maar bij \u2018Red Feathers<\/strong>\u2019 zie ik Oliver weer voor me met zijn vogelmasker op, en rode veren om zijn handen. Een damesstem die is ingezet als instrument, is in dit ingetogen nummer een aantal keer te horen. <\/p>\n\n\n\n

Na het prachtig klein gespeelde einde van het emotioneel beladen \u20189\/16<\/strong>\u2019 verandert de sfeer al snel met het sing-a long nummer \u2018Believe<\/strong>\u2019. Het is heerlijk om deze verandering op cd mee te krijgen. Deze vrolijke sfeer blijft bestaan in \u2018Remember<\/strong>\u2019. Maar tijdens een klein gespeeld deel luistert het publiek in stilte verder. Na \u2018Change\u2019 <\/strong>is \u2018The cry<\/strong>\u2019 een prima afsluitend nummer. Hopelijk opent deze live-cd nieuwe deuren voor Karibow<\/em><\/strong>. Want ze verdienen het om vaker op de planken te staan.
Deze dubbelaar een aanrader, niet alleen voor de fans, maar ook voor wie kennis wil maken met Karibow<\/em><\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

(88\/100) (Eigen beheer)<\/p>\n\n\n\n

Website: Karibow<\/a>
Facebook: Karibow<\/a>
Bandcamp: Karibow<\/a> <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\n