{"id":7163,"date":"2020-01-05T14:44:13","date_gmt":"2020-01-05T13:44:13","guid":{"rendered":"https:\/\/kessel-tamerus.nl\/Esthers_Blog\/?p=7163"},"modified":"2026-06-29T17:00:42","modified_gmt":"2026-06-29T15:00:42","slug":"dave-brons-not-all-those-who-wander-are-lost","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kessel-tamerus.nl\/Esthers_Blog\/cd-recensie\/dave-brons-not-all-those-who-wander-are-lost\/","title":{"rendered":"Dave Brons – Not all Those Who Wander are Lost"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Met zijn debuutalbum \u2018Based on a true Story\u2019 (2015) heeft gitarist Dave Brons<\/em><\/strong> de lat voor zichzelf erg hoog gelegd. Want dit is voor mij nog steeds \u00e9\u00e9n van de beste instrumentale albums ooit. \u2018Not all Those Who Wander are Lost<\/em><\/strong>\u2019 is een Keltische prog rock album ge\u00efnspireerd op de boeken Lord of the Rings (door Tolkien).<\/p>\n\n\n\n

\u2018The Song of Illuvatar<\/strong>\u2019 vertelt over het ontstaan van \u2018Middle Earth\u2018. De gesproken woorden van Sally Minnear als Lady Galadriel gaan samen met de dromerige muziek. Deze neemt langzaam in volume en intensiteit toe. Het meeslepende gitaarspel en de Keltische elementen kruipen onder mijn huid.<\/p>\n\n\n\n

De eerste paar seconden van \u2018E\u00c4<\/strong>\u2019 zijn rustig, dan volgt er wat zwaardere rock. De veranderingen in tempo, volume en wisselingen in instrumenten volgen elkaar in hoog tempo op. De geluidskwaliteit en de verdeling over de koptelefoon zijn zeer goed. Daardoor komen de vele laagjes in de muziek prima tot zijn recht. De zang wordt regelmatig ingezet als instrument en vormt op de achtergrond een prachtige aanvulling.
De grotendeels instrumentale tracks zijn regelmatig mysterieus, op andere momenten rockend. In beide delen zijn er volop details. Het aantal laagjes varieert nogal, net als tempo en vooral het volume. Dit is ear-candy van ongeveer de allerhoogste graad. Soms is de folk iets meer op de voorgrond, op andere momenten komt de rock meer naar voren. Dan weer is er een mix van deze twee, wat je ook hoort, alles is constant in harmonie.<\/p>\n\n\n\n

In \u2018The Shire: A long expected party<\/strong>\u2019 spreekt \u2018Red’ Rich Davenport als Gandalf enkele zinnen. Tussen de Keltische elementen hoor je zacht rinkelende geluidjes. \u2018The Pass of Caradhras<\/strong>\u2019 sluit duidelijk aan bij het voorgaande nummer. Ook als je niet bekend bent met \u2018Lord of the Rings\u2019, word je als vanzelf meegevoerd met de muziek. Voor alle duidelijkheid: dit album wordt niet ondersteund door het Tolkienlandgoed, maar is de pure interpretatie van Dave Brons<\/em><\/strong>, en dat doet hij subliem! Jaiden Vai, een zoon van Dave zingt onder andere in \u2018The Ring Bearers<\/strong>\u2019 je hoort dat zijn jonge stem nog niet zo krachtig is. De muziek heeft hier iets te veel power ten op zichtte van zijn vocale volume. <\/p>\n\n\n\n

De minimalistische start van \u2018The Houses of Healing<\/strong>\u2019 heeft een betoverend effect. Langzaam wordt het aantal laagjes in de muziek opgebouwd, het volume neemt ook geleidelijk toe. Na een rockend stuk wordt er naar het einde toe weer klein gespeeld. De opbouw hiervan had voor ultieme impact wat langer mogen duren. <\/p>\n\n\n\n

In \u2018All The End of All Things<\/strong>\u2019 is het Kai Rohan, de andere zoon van Dave, die de enkele woorden namens \u2018Frodo’ spreekt. Door de fantastische opbouw blijft ook \u2018White Shores and a Swift Sunrise<\/strong>\u2019 onder mijn huid genesteld. Het fluitspel, de koorzang en de solozang zijn prachtig toegevoegd, het vervolg is mysterieus. Dat blijft zo, totdat deze laatste track heel langzaam uitdooft.<\/p>\n\n\n\n

Het is niet nodig om een kenner van Lord of the Rings te zijn om te kunnen genieten van deze fenomenaal opgebouwde tracks. De complexe structuur bestaat uit ontelbare details, soms vele laagjes, en veel verschillende instrumenten. \u2018Not all Those Who Wander are Lost<\/em><\/strong>\u2019 moet hierdoor misschien even groeien. Want je krijgt lang niet alles mee na \u00e9\u00e9n keer luisteren. Wat keer op keer opvalt is het geweldige gitaarspel. De balans tussen rock, symfonie en Keltische muziek is perfect. Dit album is in de eerste week van het nieuwe jaar gelanceerd, wat een gave start van 2020! Zo vroeg in het jaar, en dan al een topper mogen recenseren, klasse Dave! <\/p>\n\n\n\n

(96\/100) (Eigen Beheer)<\/p>\n\n\n\n

Website: Dave Brons<\/a>
Facebook: Dave Brons<\/a>
Bandcamp: Dave Brons<\/a> <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
\n