{"id":7160,"date":"2020-01-04T14:40:52","date_gmt":"2020-01-04T13:40:52","guid":{"rendered":"https:\/\/kessel-tamerus.nl\/Esthers_Blog\/?p=7160"},"modified":"2020-01-08T11:23:32","modified_gmt":"2020-01-08T10:23:32","slug":"magoria-jtr-1888-jack-the-ripper-rock-opera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kessel-tamerus.nl\/Esthers_Blog\/rock\/magoria-jtr-1888-jack-the-ripper-rock-opera\/","title":{"rendered":"Magoria – JtR 1888 Jack the Ripper Rock opera"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

JtR 1888<\/em><\/strong> is het idee van Knight Area gitarist Mark Bogert. Voor het verhaal achter Jack the Ripper (JtR) gaan we terug naar het jaar 1888. Op een nacht lag er bij het hek van het Joodse kerkhof (in de wijk Whitechapel) iets donkers. Dit was het lichaam van een prostituee. Haar keel was doorgesneden, en haar maag was zover opengereten dat haar ingewanden eruit hingen. Jack the Ripper sloeg voor het eerst toe.
Een uitgebreide cast brengt met deze rockopera het verhaal van JtR tot leven. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Whitechapel<\/strong>\u2019 start heel rustig met pianospel en gesampelde geluiden, dan krijgt het verhaal door een gil een andere wending. De zang van Inge Rijnja is mooi helder. Zij zingt de rol van Catherine Eddowes. Na een lange rust gaat de klassieke muziek zachtjes verder, dit wordt gecombineerd met meerdere laagjes zang. De hoge zang is zonder woorden, maar komen wel degelijk binnen. <\/p>\n\n\n\n

Het gitaarwerk van \u2018Legend of the serial killer scene<\/strong>\u2019 is fantastisch. Langzaam komen de metal invloeden naar boven. Zora Cock \u2018vertelt\u2019 als Story Teller het verhaal. Door het hoge tempo wat ze zingt, is het een hele klus om alles te verstaan. In het tekstboekje staat vermeld wie wat zingt, dit helpt je zeker het verhaal in zijn totaal mee te krijgen. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Prince Albert Victor<\/strong>‘ heeft een klassiek geori\u00ebnteerde start. Het eerste stuk wordt gezongen door Nadine Pruim in de rol van Annie Crook. Zij was het katholieke meisje waar de protestante Prins Victor in het geheim mee getrouwd was. Dat was een schande voor de Engelse dynastie. Toen ze zwanger was, werd ze in een psychiatrisch instituut geplaatst. Zij had geen idee wie haar man werkelijk is, daarom begreep ze niet wat haar overkwam. Na een mooie wending naar de melodieuze rock vertolkt Jan Willem Ketelaers de rol van deze prins. Hij zingt met emotie, want hij beseft het gevaar. En terecht want Koningin Victoria (zijn oma) wil alle vrouwen die van het schandaal wisten uit de weg laten ruimen. <\/p>\n\n\n\n

De gemene stem in \u2018Mary Ann Nichols<\/strong>\u2019 komt van Jack The Ripper (door Rodney Blaze). Meerdere personages hebben hun aandeel in dit nummer, waaronder prostituee Mary Jane Kelly. Zij verdiende bij door Annie Crook te verzorgen na de bevalling, daarom moet zij ook dood. Verschillende mensen zingen tegen elkaar in, natuurlijk klinkt het geheel onrustig. De wending naar een licht gespeeld deel is fantastisch.<\/p>\n\n\n\n

Het verhaal van deze goed opgebouwde rockopera gaat verder. Op 8 september 1888 maakte Jack the Ripper zijn tweede slachtoffer. Deze gruwelijke moord was nog wreder dan de eerste. Ook al \u2018duik\u2019 je niet in het tekstboekje en\/of versta je niet alles, ook dan word je mee genomen door muziek en zang. Ondanks het lugubere verhaal, is het heerlijk om het volume flink open te draaien. De veranderingen in sfeer zijn subliem, de opbouw naar het einde van \u2018Annie Chapman\u2019 is fenomenaal.
In \u2018Don’t mention his name<\/strong>\u2019 maken Mary Jane Kelly en Catherine Eddowes zich zorgen over hun veiligheid. De kleur stem van deze dames verschilt enorm, toch passen deze stemmen mooi bij elkaar. Maria Catharina heeft zich helemaal ingeleefd in haar rol als Mary Jane Kelly, zij zingt hier met enorme power en volharding. Maar in \u2018More to life than this<\/strong>\u2019 heeft haar stem een mooie mix van tederheid met een ruw randje.
Jack the Ripper gaat in \u2018Confrontation<\/strong>\u2019 op bezoek bij Queen Victoria. Zij wil dat hij hier mee stopt. De intensiteit van de dialoog neemt toe en de muziek volgt dit pad.<\/p>\n\n\n\n

CD2
Sampling van diverse geluiden, waaronder het luiden en slaan van de kerkklok bouwen samen met de klassieke muziek de spanning op in \u2018Overture jtr1888<\/strong>\u2019. <\/p>\n\n\n\n

Er heerst onrust in de stad en bij de hoofdpersonen, dat is terug te horen in zang en muziek. Deze blijven in evenwicht, dat geldt ook voor de verhouding tussen de klassieke elementen, de rock\/metal, en de instrumenten onderling. Er zijn veel gave veranderingen in volume en tempo. Kortom het geheel is fantastisch en meeslepend opgebouwd. <\/p>\n\n\n\n

Ineens is er een hele andere sfeer, deze vrolijke sfeer hoort in \u2018Pub<\/strong>\u2019. Dit vergroot de tegenstelling van de sombere gedachten van \u2018Mary Jane Kelly in \u2018Dignified woman<\/strong>\u2019. Dit klinkt vol overtuiging en vol emotie. De muziek vult dit prachtig aan, onder andere met piano en het geluid van strijkers. Zo heeft ieder nummer een eigen emotie. Ieder beleeft deze geschiedenis op een andere manier. Ondertussen gaat Jack the Ripper door, de gemene klank in zijn stem blijft. Dit zorgt voor nog meer beleving van het verhaal, vooral tijdens de gesproken woorden in \u2018From Hell<\/strong>\u2019. Daar leest hij de brief voor die hij geschreven zou hebben.
\u2018Last night in whitechapel<\/strong>\u2019 is ingetogen en meespelend. Als de muziek stopt, slaat de kerkklok. De spanning wordt hierdoor opgebouwd, deze spanningsboog gaat verder in \u2018Mary Jane Kelly\u2019. JtR wil voor de laatste keer toeslaan. De luisteraar krijgt een \u2018kijkje\u2019 in zijn manier van denken, ik geloof ieder woord. Het plotselinge, strakke eind is subliem gekozen.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Freedom of London\u2019 start a capella, de sfeer is luchtiger van opzet. JtR \u2019s stem klinkt niet langer gemeen. Tempo en volume veranderen af en toe, en de sfeer verandert mee. Je voelt dat dit het laatste nummer zal zijn. De zang van diverse personages en de muziek zorgen voor een grootse opbouw naar het einde. Totdat het uiterst langzaam wegsterft met een pianoklank.<\/p>\n\n\n\n

Uit het bovenstaande mag duidelijke zijn dat dit een top rockopera is. Het is zo gebracht dat het lijkt of de geschiedenis precies zo was. Ondanks het lugubere verhaal, is JtR 1888 geen \u2018zware kost\u2019 om naar te luisteren. <\/p>\n\n\n\n

(95\/100) (Butler Records<\/a>)<\/p>\n\n\n\n

Website: Magoria<\/a>
Facebook: Magoria<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n