L ’Ira Del Baccano – Si Non Sedes iS – LIVE MMVII

L ’Ira Del Baccano is een band uit Italië. Ze maken instrumentale psychedelische prog rock waar ze space en doom aan toevoegen. ‘Si Non Sedes iS – LIVE MMVII’ is een live album, waarbij de toevoeging “MMVII” daadwerkelijk voor 2007 staat. Dit album circuleerde al sinds 2008 via de ‘onofficiële wegen’. Nu is het album dankzij Subsound Records eindelijk officieel uit.

Doomdance’ start mysterieus. De space geluiden lijken bijna van een ufo (uit een fantasiefilm) af te komen. Af en toe laat Alessandro “Fred” Salvi een slag op zijn drumstel horen, steeds met een pauze ertussen. De doom die erop volgt is lekker vet aangezet. Allerlei wendingen vloeien in elkaar over. De doom is even weg, waardoor de elektronische geluiden tevoorschijn komen. Dan wordt het weer zwaar en groezelig. Zware snaren en allerlei geluiden vormen een mooie mix. Lichtere delen worden afgewisseld met zwaardere muziek. De space geluiden banen zich regelmatig een weg tussen dit alles. “Fred” laat zijn cimbalen zo nu en dan volop rinkelen. Maar vlak voor het einde beroert hij deze gedetailleerd, waarna de space nog even doorgaat. Bijna non stop gaat dit over in ‘Sussurri Di Nascita Celeste/Grateful to Jerry’. De muziek is vrij rustig, maar vooral experimenteel van aard.
Er is een langzame toename van tempo en volume. Dan is de rock ineens zwaarder. Dit wordt opzwepender, zowel qua volume als ritme, soms ligt het tempo best hoog. De wendingen verlopen meestal geleidelijk. Dit alles zorgt voor een boeiende structuur. Na afloop van dit nummer hoor je voor het eerst het publiek, pas dan dringt het tot me door dat dit een live album is. Ook in ‘875’ en ‘Don Bastiano’ is er prima gitaarspel, heerlijke bass grooves en lekker drumwerk te horen. Natuurlijk moeten we de toetsen en de toegevoegde geluiden niet vergeten.
Sommige delen zijn druk en complex, andere stukken zijn psychedelisch en/of mysterieus. Bovendien is er ook nog de zwaardere sound, al dan niet groezelig van klank en, last but not least, de space.

Het laatste nummer, ‘Tempus Inane Flago Requiem Spatiumque Furori’, gaat op dezelfde manier verder. De nummers sluiten prima bij elkaar aan. Ondanks dat ze in dezelfde lijn liggen wat betreft stijl en sound, gaat het niet vervelen. Want ook hier zijn er volop transities. Het tempo wisselt een aantal keer van behoorlijk hoog en opzwepend, tot ingetogen en bijna minimalistisch. Natuurlijk gaat het volume hierin mee. De opbouw naar het einde van deze epic is voor deze live uitvoering uitgebreider gemaakt.

Je hebt veel om naar te luisteren. Daarom duurt het even voordat je de nummers een beetje kent. Doordat je het publiek weinig hoort, is de live beleving wat minder. Voordeel hiervan is wel dat de nummers bijna non stop doorlopen. Het is een hele kluif om deze nummers live te spelen, want de wendingen zijn niet te tellen, en het geheel zit ingewikkeld in elkaar.
Het geluid is goed verdeeld over de koptelefoon/boxen, de geluidskwaliteit is misschien aan de doffe kant, maar dit sluit aan bij de zwaardere muziek.
Het is heerlijk om het volume van de cd-speler wat verder open te draaien en de muziek door het huis te laten dreunen.

(79/100 Subsound records)

Fcaebook: L ’Ira Del Baccano

Bandcamp: L ’Ira Del Baccano

Tracklist:
01 – Doomdance – (9:19)
02 – Sussurri Di Nascita Celeste/Grateful to Jerry – (8:24)
03 – 875 – (10:45)
04 – Don Bastiano – (7:37)
05 – Tempus Inane Flago Requiem Spatiumque Furori – (18:42)

Line-Up 2005-2011:
Alessandro “Drughito” Santori – gitaar
Roberto Malerba – gitaar, synthesizer en geluiden
Alessandro “Fred” Salvi – drums
Massimo “Miss” Siravano – bas en synthesizer

This translated review in English is an unadjusted translation from Dutch by Deepl

L ’Ira Del Baccano – Si Non Sedes iS – LIVE MMVII

L ‘Ira Del Baccano is a band from Italy. They make instrumental psychedelic prog rock to which they add space and doom. Si Non Sedes iS – LIVE MMVII‘ is a live album, where the addition “MMVII” actually stands for 2007. This album has been circulating through the ‘unofficial roads’ since 2008. Now the album is finally officially released thanks to Subsound Records.

Doomdance‘ starts mysteriously. The space sounds almost seem to come off an UFO (from a fantasy film). Occasionally Alessandro “Fred” Salvi plays a beat on his drum kit, always with a break in between. The doom that follows is nicely set on fat. All kinds of twists flow into each other. The doom is gone for a while, so the electronic sounds appear. Then it becomes heavy and dingy again. Heavy strings and all kinds of sounds form a nice mix. Lighter parts are alternated with heavier music. The space sounds regularly make their way between all this. “Fred” lets his cymbals occasionally ring full. But just before the end he touches these in detail, after which the space continues for a while. Almost non stop this turns into ‘Sussurri Di Nascita Celeste/Grateful to Jerry‘. The music is quite quiet, but especially experimental in nature.
There is a slow increase in tempo and volume. Then suddenly the rock is heavier. This becomes more exciting, both in volume and rhythm, sometimes the tempo is quite high. The turns are usually gradual. All this creates a fascinating structure. After this song you will hear the audience for the first time, only then you will realise that this is a live album. Also in ‘875‘ and ‘Don Bastiano‘ you can hear fine guitar playing, delicious bass grooves and good drums. Of course we should not forget the keys and the added sounds.
Some parts are busy and complex, others are psychedelic and/or mysterious. Moreover, there is also the heavier sound, whether or not dingy in sound and, last but not least, the space.

The last song, ‘Tempus Inane Flago Requiem Spatiumque Furori‘, continues in the same way. The songs fit together very well. Although they are in the same line in terms of style and sound, it doesn’t get boring. Because here too there are plenty of transitions. The tempo changes a number of times from quite high and exhilarating, to subdued and almost minimalistic. Of course the volume goes along with this. The build-up to the end of this epic has been extended for this live performance.

You have a lot to listen to. That’s why it takes a while before you know the songs a bit. Because you don’t hear much from the audience, the live experience is a bit less. Advantage of this is that the songs almost run non stop. It is quite a challenge to play these songs live, because the twists and turns cannot be counted, and the whole is complicated.
The sound is well distributed over the headphone/boxes, the sound quality may be on the dull side, but this is in line with the heavier music.
It’s great to turn up the volume of the CD player a bit further and let the music thump through the house.

(79/100 Subsound records)

Fcaebook: L ’Ira Del Baccano

Bandcamp: L ’Ira Del Baccano

Tracklist:
01 – Doomdance – (9:19)
02 – Sussurri Di Nascita Celeste/Grateful to Jerry – (8:24)
03 – 875 – (10:45)
04 – Don Bastiano – (7:37)
05 – Tempus Inane Flago Requiem Spatiumque Furori – (18:42)

Line-Up 2005-2011:
Alessandro “Drughito” Santori – guitar
Roberto Malerba – guitar, synthesizer and sounds
Alessandro “Fred” Salvi – drums
Massimo “Miss” Siravano – bass and synthesizer

Please feel free to comment / Reacties zijn van harte welkom

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  • Under the latest Dutch reviews is an English translation made by DeepL
%d bloggers liken dit: